Een scheiding roept vaak veel vragen op. Wat moet ik regelen? Waar begin ik? Wat betekent dit voor de kinderen? In Maashorst kunnen inwoners met deze vragen terecht bij het Scheidingsloket van ONS welzijn. Sociaal raadsvrouw Donya Snoussi en maatschappelijk werker Susan de Kock vertellen waarom het helpt om vroeg aan de bel te trekken.
Praktische vragen
“Waar moet ik beginnen?” Het is een vraag die Donya Snoussi bijna wekelijks hoort. Als sociaal raadsvrouw helpt ze inwoners van Maashorst met juridische en praktische vragen. Regelmatig blijkt achter zo’n vraag een (mogelijke) scheiding te zitten. Donya: “Als mensen overwegen uit elkaar te gaan, komt er ontzettend veel op ze af. Wat moet ik regelen? Wat zijn de financiële gevolgen? Mensen willen vooral weten waar ze moeten beginnen.”
Juist voor die eerste vragen is er sinds twee jaar het Scheidingsloket van ONS welzijn, in opdracht van de gemeente Maashorst. Hier komen twee werelden bij elkaar: een sociaal raadsvrouw kan helpen bij praktische en juridische vragen, terwijl een maatschappelijk werker kijkt naar de sociale en emotionele kant van de scheiding.
Niet wachten tot het escaleert
Het Scheidingsloket is nadrukkelijk ook bedoeld voor als je alleen nog maar nadenkt over uit elkaar gaan. Je hoeft dus niet te wachten tot de scheiding daadwerkelijk in gang is gezet of de situatie thuis is geëscaleerd. “Het is vooral preventief bedoeld”, vertelt Susan. “Juist als je nog aan het nadenken bent, kan het prettig zijn om te weten wat er op je afkomt. Bij gezinnen met kinderen speelt vaak allereerst de vraag: hoe zorgen we ervoor dat de kinderen zo min mogelijk last krijgen van het conflict tussen hun ouders?”
Susan de Kock begeleidt mensen individueel bij scheiding. In gesprekken kijkt ze samen met ouders naar wat er speelt en wat nodig is om het proces zo goed mogelijk te doorlopen. Waar mogelijk wordt gewerkt met vijf gesprekkenmodel.
Als ouders weer ouders kunnen worden
Susan vertelt over een jong gezin uit Maashorst. De ouders hadden besloten uit elkaar te gaan. Vader vertrok tijdelijk naar familie, moeder bleef met de jonge kinderen thuis. De emoties liepen hoog op en over en weer waren er veel verwijten. Ondertussen stonden de kinderen ertussenin.
In een aantal gesprekken werd niet alleen gekeken naar de scheiding, maar vooral naar wat de kinderen nodig hadden én wat beide ouders daarin konden betekenen.
Dat bracht beweging. Vader kon tijdelijk weer thuis op de bank slapen en daardoor zijn rol als vader weer oppakken. Langzaam kwam ook het gesprek tussen de ouders weer op gang. Uiteindelijk konden zij hun scheiding op een veel rustigere manier vervolgen.
Dit voorbeeld laat volgens Susan goed zien wat vroegtijdige ondersteuning kan betekenen: “De hulpverlener neemt het proces niet over. Mensen houden zelf de regie. Wij denken mee, adviseren en laten zien welke mogelijkheden er zijn. De keuze is aan hen.”
Van juridische vragen tot ondersteuning voor kinderen
Het Scheidingsloket staat niet op zichzelf. Voor ouders is er bijvoorbeeld ScheidingsATLAS. Voor kinderen zijn er mogelijkheden zoals KIES, Dappere Dino’s en Stoere Schildpadden.
Volgens Donya en Susan maken veel ouders zich bij een scheiding in eerste instantie vooral zorgen over de gevolgen voor hun kinderen. En wanneer specialistische juridische ondersteuning nodig is, kunnen mensen bijvoorbeeld verder naar een advocaat of mediator. Ook daarbij wordt niet bepaald wat iemand móét doen, maar wordt uitgelegd welke mogelijkheden er zijn.
De drempel is soms nog hoog
Toch weten nog niet alle inwoners de weg naar het aanbod te vinden. ONS welzijn verspreidt informatie via onder meer huisartsen, bibliotheken, professionals en wijkbijeenkomsten. Maar bekendheid alleen is niet genoeg.
Een scheiding is voor veel mensen een beladen onderwerp. Schuldgevoel, schaamte of het gevoel dat je het zelf moet oplossen, kunnen het moeilijk maken om hulp te vragen. Daarom vinden Donya en Susan het belangrijk dat ook mensen in de omgeving weten dat ondersteuning bestaat. Een vriend, buur, familielid, leerkracht of professional kan nét degene zijn die zegt: “Weet je dat je hier met iemand over kunt praten?”
Praat erover, liefst zo vroeg mogelijk
Dat is misschien wel de belangrijkste boodschap van Donya en Susan: een eerste gesprek hoeft niet meteen te betekenen dat je besloten hebt uit elkaar te gaan. Je kunt ook hulp vragen wanneer je twijfelt of je zorgen maakt over de kinderen. Juist dan is er vaak nog ruimte om keuzes te maken die later veel verschil kunnen maken.




